აქტივისტ თორნიკე რაზმაძის წინააღმდეგ დაწყებული სამართალწარმოების მოტივებისა და სამართალდარღვევის ოქმის შინაარსის გაშუქება ქართულ მედიაში.
შესადარებელი წყაროები: 2 · განხილული მასალები: 2 · 10.9.2026, 19:29:25
მედიაპოლარიზაციის ინდექსი
მოწოდებულია ორი შესადარისი სტატია დამოუკიდებელი საინფორმაციო წყაროებიდან და განსხვავებული გაშუქების კუთხით.
- მოვლენისა და პასუხისმგებლობის ინტერპრეტაცია წონა 50%75/100
- აქცენტები სათაურსა და ტექსტში წონა 30%75/100
- ჟურნალისტის შეფასებითი ენა წონა 20%25/100
POSTV / ნეტგაზეთი
მოვლენისა და პასუხისმგებლობის ინტერპრეტაცია 75/100
სტატია 1014-ში მოვლენა წარმოდგენილია ისე, თითქოს რაზმაძემ პრემიერ-მინისტრს მიაყენა შეურაცხყოფა და სიმონიანის თემით მანიპულირებს პასუხისმგებლობის ასარიდებლად. სტატია 1329 კი ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რომ შსს-ს მტკიცება წინააღმდეგობაშია ოფიციალურ ოქმთან, სადაც საქმე რუს პროპაგანდისტებს ეხება.
„“ახლა რა ხდება: ერთმა უნიჭო ბლოგერმა ჯერ საქართველოს პრემიერ-მინისტრს მიაყენა დაუმსახურებელი შეურაცხყოფა, შემდეგ, როგორც კი მის საქციელს რეაქცია მოჰყვა, უცებ დაიწყო ისტორიის მოყოლა, თითქოს მარგარიტა სიმონიანის ლანძღვისთვის სჯიან”, – წერს ანალიტიკოსი ნიკოლოზ მეტრეველი ოპოზიციის აქტივისტის, თორნიკე რაზმაძის შესახებ.“
POSTV ↗
„შინაგან საქმეთა სამინისტრო ირწმუნება, რომ თორნიკე რაზმაძეს არა რუსი პროპაგანდისტების, არამედ ირაკლი კობახიძის შეურაცხყოფას ედავება, თუმცა ოქმი, რომელიც სამოქალაქო აქტივისტს ჩააბარეს, ამ მტკიცებას ეწინააღმდეგება.“
ნეტგაზეთი ↗
აქცენტები სათაურსა და ტექსტში 75/100
სტატია 1014-ის სათაური და ტექსტი მთლიანად მეტრეველის კრიტიკაზეა ფოკუსირებული რაზმაძის მიერ პრემიერის შეურაცხყოფის გამო. სტატია 1329-ის სათაური და დასაწყისი კი ხაზს უსვამს შსს-ს მტკიცების შეუსაბამობას შედგენილ ოქმთან.
„ნიკოლოზ მეტრეველი რაზმაძის შესახებ: “ერთმა უნიჭო ბლოგერმა ჯერ საქართველოს პრემიერ-მინისტრს მიაყენა“
POSTV ↗
„შსს ირწმუნება, რომ თორნიკე რაზმაძეს კობახიძის გინების გამო სჯიან, თუმცა ოქმი ამას ეწინააღმდეგება“
ნეტგაზეთი ↗
ჟურნალისტის შეფასებითი ენა 25/100
სტატია 1014-ის ჟურნალისტური ტექსტი შემოიფარგლება ციტირების ნეიტრალური კონსტატაციით ('წერს ანალიტიკოსი...'), ხოლო სტატია 1329 ძირითადად ფაქტობრივ შედარებას აკეთებს, თუმცა ბოლოში დართულ სარედაქციო მიმართვაში იყენებს შემფასებლურ ტერმინს ('რეპრესიული პოლიტიკის პირობებში').
„“ახლა რა ხდება: ერთმა უნიჭო ბლოგერმა ჯერ საქართველოს პრემიერ-მინისტრს მიაყენა დაუმსახურებელი შეურაცხყოფა, შემდეგ, როგორც კი მის საქციელს რეაქცია მოჰყვა, უცებ დაიწყო ისტორიის მოყოლა, თითქოს მარგარიტა სიმონიანის ლანძღვისთვის სჯიან”, – წერს ანალიტიკოსი ნიკოლოზ მეტრეველი ოპოზიციის აქტივისტის, თორნიკე რაზმაძის შესახებ.“
POSTV ↗
„შსს-გან გვაინტერესებს ოქმი, სად ჩანს, რომ რაზმაძეც ირაკლი კობახიძეს აგინებს და არა კრემლის პროპაგანდისტებს, 25 წელია ვწერთ იმაზე, რაც შენ გაწუხებს და რასაც მთავრობა გიმალავს, თუმცა დღეს, რეპრესიული პოლიტიკის პირობებში, როდესაც დამოუკიდებელ გამოცემებს „ქართული ოცნება“ შემოსავლის წყაროს უკეტავს, ამას მარტო ვეღარ შევძლებთ.“
ნეტგაზეთი ↗
მხარეთა დაპირისპირების ინდექსი
ტექსტში წარმოდგენილია მკაფიოდ გამოხატული ურთიერთსაწინააღმდეგო პოზიციის მქონე ორი მხარე.
- მოთხოვნებისა და გადაწყვეტილებების შეუთავსებლობა წონა 50%50/100
- მიზეზებისა და პასუხისმგებლობის შეფასება წონა 30%100/100
- დაპირისპირების რიტორიკა წონა 20%75/100
ნიკოლოზ მეტრეველი / თორნიკე რაზმაძე
მოთხოვნებისა და გადაწყვეტილებების შეუთავსებლობა 50/100
მეტრეველი ითხოვს პასუხისმგებლობის აღიარებას და გმობს გინებას, ხოლო რაზმაძე უარყოფს ხელისუფლებისადმი შეურაცხყოფის ფაქტს და იცავს თავის ქმედებას რუსი პროპაგანდისტების წინააღმდეგ.
„„ამ სიუჟეტს მხოლოდ ერთი რამ აკლია ფონად – დრამატული მუსიკა და წარწერა: „სინდისის მორიგი პატიმარი“. სცენარია ასეთია: ირაკლი კობახიძე მოიხსენიე უშვერად, მაგრამ ვითომ სიმონიანის გამო გსჯიან და მსხვერპლიც, თურმე, შენ ხარ. შეურაცხყოფა შენი იყო, პასუხისმგებლობა კი, ცხადია, ვიღაც სხვისი უნდა იყოს.“
POSTV ↗
„აქტივისტის თქმით, მისი კომენტარიდან ცხადად ჩანს, რომ რუს პროპაგანდისტებს აყენებს შეურაცხყოფას. შსს-ს განცხადებას რაზმაძეს საზოგადოების რეაქციას უკავშირებს. „ჩემ კომენტარში ცხადად ჩანს ვის ვაგინებ. იმ სიტყვებით ვაგინებ იმას, ვინც ის სიტყვები გამოიყენა.“
ნეტგაზეთი ↗
მიზეზებისა და პასუხისმგებლობის შეფასება 100/100
აქტორებს აქვთ პირდაპირ შეუთავსებელი შეფასება: მეტრეველის თქმით, საქმე პრემიერის გინებას ეხება და რაზმაძე ცრუობს, ხოლო რაზმაძის მტკიცებით, კომენტარი ცალსახად სიმონიანს მიემართებოდა და ხელისუფლება საქმის ხელოვნურად შეკერვას ცდილობს.
„“ახლა რა ხდება: ერთმა უნიჭო ბლოგერმა ჯერ საქართველოს პრემიერ-მინისტრს მიაყენა დაუმსახურებელი შეურაცხყოფა, შემდეგ, როგორც კი მის საქციელს რეაქცია მოჰყვა, უცებ დაიწყო ისტორიის მოყოლა, თითქოს მარგარიტა სიმონიანის ლანძღვისთვის სჯიან”, – წერს ანალიტიკოსი ნიკოლოზ მეტრეველი ოპოზიციის აქტივისტის, თორნიკე რაზმაძის შესახებ.“
POSTV ↗
„ანუ სიტყვა „ნაკალენიახ“ გამოიყენა მაგალითად სიმონიანმა და რა თქმა უნდა, იმას მიემართება, სიმონიანს და იმ რუს პროპაგანდისტებს, ეს არის ცხადზე ცხადი. ამათ სხვა ადამიანთან იმიტომ გამაერთიანეს, რომ ის აგინებდა ხელისუფლებას და უნდოდათ ისე გამოეყვანათ, რომ აი ერთად აგინებენ ხელისუფლებას“, – ამბობს რაზმაძე.“
ნეტგაზეთი ↗
დაპირისპირების რიტორიკა 75/100
მეტრეველი იყენებს შეურაცხმყოფელ და დამამცირებელ ეპითეტებს ('უნიჭო ბლოგერი', 'კამერის წინ გინება'), ხოლო რაზმაძე პირდაპირ ადანაშაულებს ხელისუფლებას მანიპულაციასა და განზრახ გაერთიანებაში სხვა საქმესთან.
„“ახლა რა ხდება: ერთმა უნიჭო ბლოგერმა ჯერ საქართველოს პრემიერ-მინისტრს მიაყენა დაუმსახურებელი შეურაცხყოფა, შემდეგ, როგორც კი მის საქციელს რეაქცია მოჰყვა, უცებ დაიწყო ისტორიის მოყოლა, თითქოს მარგარიტა სიმონიანის ლანძღვისთვის სჯიან”, – წერს ანალიტიკოსი ნიკოლოზ მეტრეველი ოპოზიციის აქტივისტის, თორნიკე რაზმაძის შესახებ.“
POSTV ↗
„ანუ სიტყვა „ნაკალენიახ“ გამოიყენა მაგალითად სიმონიანმა და რა თქმა უნდა, იმას მიემართება, სიმონიანს და იმ რუს პროპაგანდისტებს, ეს არის ცხადზე ცხადი. ამათ სხვა ადამიანთან იმიტომ გამაერთიანეს, რომ ის აგინებდა ხელისუფლებას და უნდოდათ ისე გამოეყვანათ, რომ აი ერთად აგინებენ ხელისუფლებას“, – ამბობს რაზმაძე.“
ნეტგაზეთი ↗
რა უნდა გავითვალისწინოთ- ანალიზი შემოიფარგლება მხოლოდ მოწოდებული ორი მასალით და არ წარმოადგენს საზოგადოებრივი აზრის სრულყოფილ კვლევას.
- ერთი სტატია ეფუძნება ანალიტიკოსის პირად პოსტს, ხოლო მეორე — საგამოძიებო/საინფორმაციო ხასიათის ჟურნალისტურ მოკვლევას.
გამოყენებული მასალები და გამონაკლისები
საცდელი მეთოდი: კრიტერიუმების წონებია 50%, 30%, 20%; საბოლოო ქულა მრგვალდება უახლოეს 5-მდე. მედიის შედარებისას საერთო პირველწყაროდან მომზადებულ მასალებს ჯამურად მეტი წონა არ ენიჭება. შეფასება ეხება შერჩეულ ტექსტებს და არ ადგენს ფაქტების სისწორეს ან საზოგადოების განწყობას. მეთოდი რედაქტორების შეფასებებთან ჯერ შესამოწმებელია.